Weer een trilogie. En dan is het eerste deel ook nog eens een duizend pagina’s dik. Schrijven is schrappen, is mijn eerste gedachte. Sterrenslagquotes uit recensies van Libelle, Nu.nl en Aktueel maken mijn argwaan dat dit wel eens een gehypet boek kan zijn nog wat groter.

Gelukkig klopt die ene quote van Stephen King, “Lees dit boek en je vergeet de wereld om je heen.”, ook. Niet verwonderlijk trouwens, die quote van Stephen King. De eerste 335 bladzijden zouden in het vroegere werk van King niet misstaan hebben en doen sterk denken aan het begin van De beproeving, gemixt met Ogen van vuur.

Het vervolg van het boek, dat zo’n honderd jaar later afspeelt, roept weer herinneringen op aan de post-apocalyptische verhalen I am legend van Richard Matheson en De weg van Cormac McCarthy.

Al met al heb ik mij geen moment verveeld met De oversteek van Justin Cronin. Hij schetst een geloofwaardige wereld, met voldoende interessante personages en ruim voldoende actie. Ondanks de bijna duizend pagina’s is het boek nauwelijks te dik te noemen. Hooguit is er het risico dat hij teveel kruit verschoten heeft in dit eerste deel, en dat de volgende twee delen toch tegen gaan vallen. Dat ga ik meemaken als in 2012 het vervolg The Twelve uitkomt.

(Justin Cronin – De oversteek)