Author Archives: ronald

Naar de overkant van de nacht

Posted on by
1

Naar de overkant van de nachtHoewel ik weet dat Jan van Mersbergen prachtige romans schrijft lees ik ze niet. Naar de overkant van de nacht bijvoorbeeld, liet ik liggen omdat het met carnaval afspeelt. En ik heb niets met carnaval. Maar de nominatie voor de Libris Literatuurprijs maakt nieuwsgierig.

Net als eerder met Morgen zijn we in Pamplona (ik heb ook niks met boksen en stierenrennen) weet van Mersbergen te verrassen, en te boeien. Naar de overkant van de nacht bijvoorbeeld is een met drank doordrenkte polonaise van verhalen en gevoelens, over vastzitten en weer los geraken. Wederom grootse literatuur, een Libris Literatuurprijs waardig.

(Jan van Mersbergen – Naar de overkant van de nacht)

Heldere hemel

Posted on by
6

Heldere hemelHet boekenweekgeschenk van 2012. Voor de tweede maal in de geschiedenis, na Salman Rushdie, een buitenlandse auteur die het geschenk schrijft. Maar aan dat feit wordt weinig aandacht besteed. (Kader Abdolah zie ik toch als een Nederlandse auteur, weliswaar van buitenlandse afkomst.)

Afgaande op het verhaal zou je denken dat het thema van deze boekenweek geschiedenis is, maar dat was het thema van 2005. Vriendschap, het thema van dit jaar, is eigenlijk niet verwerkt. Maar daar is niets nieuws mee gezegd.

De verhaallijn van Vera boeit genoeg, de verhaallijnen over de krant en de situation room zijn er bij gehaald voor de chronologie maar voegen verder weinig toe.

En weer een verhaal over een echtscheiding. Lezen is genieten van andermans leed.

(Tom Lanoye – Heldere hemel)

De fazantenmoordenaars

Posted on by
Reply

De fazantenmoordenaarsDeel 2 van de Serie Q. Deel 1 las ik ruim een jaar geleden. En ook nu stond ik in de boekwinkel een cover te fotograferen, nog een geluk dat die boeken nog steeds daar te vinden zijn.

Behalve Assad krijgt Carl Mørck er nog een hulpje bij, de niet zo goed tegen drank kunnende Rose. Al met al een steeds onwaarschijnlijker team dat echter regelmatig voor grappige situaties zorgt.

Het plot zit goed in elkaar, hoewel Jussi Adler-Olsen wel wat hooi op zijn vork neemt met high society misdadigers. Het einde komt daardoor niet helemaal als een verrassing.

(Jussi Adler-Olsen – De fazantenmoordenaars)

De Colorado Kid

Posted on by
Reply

De Colorado KidIk kocht seizoen 1 van de televisie serie Haven vanwege de Stephen King link. Voor ik ging kijken besloot ik toch eerst het boek te willen lezen waar de serie op gebaseerd is, De Colorado Kid. Een dunne King, en tevens een die stevig bekritiseerd is. Weinig spanning, geen moord of doodslag, geen bovennatuurlijke zaken of monsters. Eigenlijk niets meer dan twee oude mannen, de journalisten Dave Bowie en Vince Teague, die een verhaal vertellen aan hun jonge stagiaire. Als verstokte King fan vraag je je af in hoeverre de De Colorado Kid niet ook via een opbergkast in een hamburgertent in Maine beland is, of anders via zo’n dimensie poort uit De Donkere Toren reeks. En misschien zijn die twee wel het zelfde.

Van de televisieserie Haven zag ik ondertussen ook de eerste aflevering. Alleen Vince Teague maakte kort zijn opwachting, Dave Bowie heet in de serie ook Teague van zijn achternaam en beide broers zijn journalist. De eerste aflevering beviel goed en smaakt naar meer maar behalve een enkele naam heeft het niks met het boek De Colorado Kid te maken. Niet erg, wel appart.

(Stephen King – De Colorado Kid)

Voetnoot, eerste verzameling

Posted on by
Reply

VoetnootArnon Grunberg is tegenwoordig het best genietbaar met zijn non-fictie werk. De mensendokter is leuk om te lezen, maar om daar een gehele bundeling van te lezen is mij te veel. Het is mij toch net teveel een brievenrubriek a la Lieve Mona.

De Volkskrant lees ik zelden tot nooit, en daarmee de column Voetnoot ook niet. Leuk dus dat dat nu gebundeld is. De beste Voetnoten zijn wat mij betreft diegene die niet direct betrekking hebben op de actualiteit. De allerbeste gaan over zijn moeder.

Voetnoot is ook een bundeling waaruit je kunt blijven quoten. Iets waar Grunberg altijd al goed in is geweest, zinnen schrijven die het quoten waard zijn. Misschien is dat wel wat Grunberg zo goed maakt. Misschien is dat ook wat zijn laatste romans minder goed maakt: te weinig quoteable.

Enkele quotes tot slot:

Wie anno 2010 nog gelooft dat de belangen van politici samenvallen met de belangen van de burgers die op hen stemmen, heeft van naïviteit een serieuze hobby gemaakt.

Verkiezingen in Nederland: het songfestival, maar dan zonder liedjes.

Ooit was er een verband tussen prestatie en roem. Je kon iets goed en daarmee werd je wellicht beroemd. Tegenwoordig is roem de prestatie.

(Arnon Grunberg – Voetnoot, eerste verzameling)