Category Archives: Gelezen 2012

De foto & de mandarijn

Posted on by
Reply

De foto & de mandarijnKlein, maar fijne graphic novelle over puberleed en jongvolwassene leed. De grens tussen Dirkjan, de reeks waarmee Mark Retera bekend is geworden, en auto-bio is uiterst dun. Geen humor dit keer, hoewel er evengoed wat valt te lachen, in de categorie leedvermaak.

Twee verhalen staan er in het boekje. De foto verhaalt over een puber die vlak voor het eind examen een foto maakt van het mooiste meisje van de klas, opdat hij haar niet vergeet. In De mandarijn gaat dezelfde persoon een aantal jaar later op zoek naar het meisje, in Parijs. En dat allemaal dankzij een gelukskoekje van het Chinees afhaal restaurant.

Kort, maar erg krachtig.

(Mark Retera – De foto & de mandarijn)

A princess of Mars

Posted on by
2

A Princess of MarsHonderd jaar nadat het verhaal geschreven werd kwam er dan eindelijk een verfilming. John Carter. Een Disney productie. Een jammerlijke flop. Desondanks ben ik er nieuwsgierig naar. Net als naar het boek.

Edgar Rice Burroughs ken ik alleen van Tarzan. Van Johnny Weismuller en meer nog van de Disney tekenfilm. Het originele verhaal las ik nooit. Maar net als A princess of Mars tegenwoordig rechtenvrij, dus gratis via iTunes te downloaden, en aangezien die laatste titel prima bevallen is gaat Tarzan of the Apes binnen afzienbare tijd ook nog wel gelezen worden.

Terug naar A princess of Mars. Het eerste deel, van elf, uit de Barsoom reeks. (Barsoom is hoe de marsmannetjes Mars noemen) Het is een wonderlijk boek, een wonderlijk verhaal. Het begint als een cowboy verhaal met John Carter die achter de indianen aan gaat. Vervolgens schuilt hij in een grot, treed uit zijn lichaam en beland op Mars alwaar hij gevangen genomen wordt door de groene marsmannetjes. Via gevechten weet hij op te klimmen tot commandant, blijken er ook rode marsmannetjes te zijn, ontmoet de prinses uit de titel, raakt verliefd, weet de groene marsmannetjes te verenigen, komt de rode marsmannetjes te hulp met de groene als die in gevecht zijn met andere rode, wint zodoende de prinses, trouwt met haar en leeft nog lang en gelukkig. Tot de lucht op Mars op is en hij weer bijkomt in de grot waar het allemaal begon.

Soms wat houterig geschreven maar al met al toch wel vermakelijk. Ook het vervolg The Gods of Mars is gedownload, dus wordt ongetwijfeld vervolgt.

(Edgar Rice Burroughs – A princess of Mars)

Het bloed in onze aderen

Posted on by
Reply

Het bloed in onze aderenHet eerste echte boek dat ik op de iPad las (en ook wat op de iPhone) is de vuist dikke roman Het bloed in onze aderen van Miquel Bulges. Net als Naar de overkant van de nacht van Jan van Mersbergen genomineerd voor de Libris Literatuurprijs. Hoewel Het bloed in onze aderen een goed boek is, een erg goed boek, schat ik de kansen voor van Mersbergen hoger in. Het bloed in onze aderen is daarvoor toch teveel een Spaanse roman, en te weinig Nederlandse literatuur.

Plaats van handeling is Spanje, met name Madrid en Barcelona, tussen 1900 en 1923. Na een lange proloog, afspelend in het door Spanje bezette Marokko, komt er een verhaal op gang dat leidt tot de staatsgreep van 1923. Het begint met een moord in bordeel en eindigt met allerlei partijen die met plannen voor een staatsgreep rondlopen. Erg Spaans. Erg historisch. Erg Spaanse geschiedenis. Wie zich daar niet door laat afschrikken leest een erg goed boek. Dat dan weer wel.

(Miquel Bulges – Het bloed in onze aderen)

Bartending

Posted on by
Reply

BartendingHet eerste uitgelezen boek op de iPad gaat, hoe kan het ook anders, over Apple. Stephen Hackett werkte twee jaar lang als Genius in een Apple store en schreef zijn ervaringen in een, kort, e-book. Hackett beperkt zijn memoirs tot ervaringen met klanten. Deze ervaringen met klanten verschillen niet veel met de ervaringen die ik op deed toen ik zelf ooit in een winkel werkte. Het product mag dan anders zijn, een klant is een klant, en klant is koning, hoewel niet iedere klant zich waardig weet te gedragen.
Ook toen spraken we er wel eens over om bijzondere klantervaringen op schrift te stellen, maar het kwam er nooit van. Hackett deed het gelukkig wel. Het levert een paar grappige verhalen op over het overzetten van porno bij aankoop van een iMac, huisvrouwen die zich bespioneerd voelen door hun ex naar aanleiding van de activity monitor, disklezers gevuld met koekjes en ventilatoren vol kattenhaar. Op Apple als werkgever is vrij weinig kritiek, of het moet de levering van nieuwe producten, met de iPhone in het bijzonder, zijn. Op de vraag, geopperd in het voorwoord, of hij wel eens een email van Steve Jobs heeft gehad blijft een antwoord uit.
Qua stijl is Bartending wat houterig, van een afgestudeerd journalist zou je meer mogen verwachten. Ook qua zinsopbouw klopt het naar mijn gevoel niet altijd, ondanks redigeer werk van een vriend met een graad in Engels. Evengoed is Bartending een leuk stukje huisvlijt, goed voor een uurtje vermaak.

(Stephen Hackett – Bartending: Memoirs of an Apple Genius)

Naar de overkant van de nacht

Posted on by
1

Naar de overkant van de nachtHoewel ik weet dat Jan van Mersbergen prachtige romans schrijft lees ik ze niet. Naar de overkant van de nacht bijvoorbeeld, liet ik liggen omdat het met carnaval afspeelt. En ik heb niets met carnaval. Maar de nominatie voor de Libris Literatuurprijs maakt nieuwsgierig.

Net als eerder met Morgen zijn we in Pamplona (ik heb ook niks met boksen en stierenrennen) weet van Mersbergen te verrassen, en te boeien. Naar de overkant van de nacht bijvoorbeeld is een met drank doordrenkte polonaise van verhalen en gevoelens, over vastzitten en weer los geraken. Wederom grootse literatuur, een Libris Literatuurprijs waardig.

(Jan van Mersbergen – Naar de overkant van de nacht)