Net als in 2010 las ik in 2011 53 boeken. Verder bracht 2011 de e-reader. anvankelijk enthoussiast tot ik tegen het feit aan liep dat een Sony e-reader niet zo lekker samen werkt met een iMac. De e-reader ligt daar door te verstoffen. In december las ik voor het eerst een boek op mijn iPhone, en dat bevalt zo goed dat die Sony e-reader misschien maar omgeruild moet worden voor een iPad.
Zes boeken haalde ik bij de bibliotheek vandaan, en net als in 2010 was een van die boeken het beste boek dat ik dit jaar las. Voor kwaliteit moet je blijkbaar bij de bibliotheek zijn.
Verder genoot ik het afgelopen jaar vooral van non-fictie. Met Nederlandse literatuur lijk ik op dit moment een beetje klaar te zijn.
Volgt nog het jaarlijstje met als eerste de absolute topfavoriet van dit jaar, de rest volgt in volgorde van lezen.
David Peace – Tokyo Zero De jacht op een seriemoordenaar in Tokyo net na het einde van WO2 door een politie inspecteur met vlooien. “Ik heb jeuk. Ik krab. Gari-gari. Ik heb jeuk. Ik krab. Gari-gari…” Halucinerend en bezwerend.
Matt Mason – Piraterij Over internet, downloaden en jeugdculturen, maar ook 3d printers, hiphop als beweging en de markt in beweging door piraterij.
Jo Nesbø – De verlosser Deel 6 uit de Harry Hole reeks en de beste tot nog toe. Deel 1, Vleermuisman, las ik ook, maar die is toch echt een stuk minder.
Roberto Bolaño – Amulet Betoverd proza van de te vroeg gestorven Chileen.
Thomas Leuthard – Going Candid… Een e-book over straatfotografie, dankzij dit boek ging ik zelf de straat op met mijn camera.
Joost Zwagerman – Alles is gekleurd Essays over kunst van Joost, aangenaam leesbaar en inspirerend.
Alain de Botton – De kunst van het reizen Bleek het ideale vakantieboek te wezen, een boek waar je de ene na de andere quote uit kan halen.
Michel Faber – Lelieblank, scharlakenrood Vuist dikke soap rond een prostituee en een parfumfabrikant. Niet ‘beter dan seks’ zoals de achterflap beloofde maar evengoed aangenaam.
Stephen King – 22-11-1963 En nogmaals vuist dik, Stephen King’s visie op de moord op JFK.
Na De een van de ander liet ik Bernie Gunther voor wat het was. Toch lees ik telkens weer enthoussiaste recensies over deze serie van Philip Kerr. Na de eerste 3 hoofdstukken gratis gelezen te hebben als iBook belsoot ik de rest ook maar te lezen. En gelukkig is Een stille vlam een stuk sterker dan zijn voorganger. Dit keer geen opeenstapeling van onwaarschijnlijke ontsnappingen maar een knap plot uitgemseerd over de laatste dagen van de Weimar republiek in 1932 en het Argentinië van 1950. Een boek om te lezen met wikipedia in de buurt.
(Philip Kerr – Een stille vlam)
Bijna twee jaar terug dat ik mijn laatste Håkan Nesser las. Dat mij boeken een jaar lang in verhuisdozen verpakt zaten is daar mede debet aan. Carambole draait om de moord op de zoon van van Veeteren. Zelf zit de commissaris nog altijd in het boekenantiquariaat en bemoeit hij zich weinig met de gang van zaken. Uiteindelijk komt hij wel met de oplossing, die hem te binnen schiet tijdens een potje schaak.
De van Veeteren reeks blijft een bijzondere reeks. Prima boeken maar nooit echt uitschieters, ook niet in de serie zelf. Constante kwaliteit.
(Håkan Nesser – Carambole)
Nooit gedacht dat ik ooit nog eens een boek op mijn iPhone zou gaan lezen. Bij gebrek aan een boek zat ik wat mijn telefoon te spelen, ontdekte de iBooks app, keek wat rond in iTunes (weinig Nederlandstalig, net een stations AKO qua aanbod) en pikt Stephen King‘s ebook only verhaal Mile 81 op. Tekstlengte 80 pages volgens iTunes. Dat blijken er op de iPhone 218 te zijn. Nou ja, na 178 bladzijden is de koek op en volgt er nog een fragment uit 11/22/63 (zoals de Amerikaanse titel luidt).
Qua verhaal is het eindelijk weer eens een echt horror verhaal, een mix van Christine en Stand by me. Er zit zelfs een referentie naar Christine in. Weliswaar naar de film en niet naar het boek maar dat mag de pret niet drukken. En ja, het einde is wat gemakkelijk, maar dat mag voor zo’n kort verhaal.
Een telefoon mag dan een klein schermpje hebben, het leest verrassend aangenaam. Je kan van Apple zeggen wat je wilt, de prijs van e-books ligt aan de hoge kant bij iTunes bijvoorbeeld, het werkt wel. Beter dan boeken kopen en plaatsen op mijn Sony PRS-650 bijvoorbeeld. Misschien moet ik toch maar mijn e-reader inruilen voor een iPad.
Edit 22-12: Ondertussen is de Nederlandse vertaling Mijl 81 ook in de iTunes bookstore te vinden.
(Stephen King – Mile 81)
Het debuut van Jo Nesbø getiteld Vleermuisman verscheen in 2000 in de Nederlandse vertaling bij uitgeverij Signature maar lag al snel in de ramsj. Jarenlang was het boek niet verkrijgbaar totdat uitgeverij Cargo, die in de tussentijd de rechten op de boeken van Nesbø had overgenomen, in juni van dit jaar besloot het boek opnieuw uit te brengen, ditmaal onder de titel De vleermuisman. Vorig jaar november ondernam ik al een poging het boek te lezen, in mei ondernam ik poging twee. En nu bij de derde poging las ik het boek eindelijk uit.
Vleermuisman is geen slecht boek, en een prima debuut, maar toch wilde het boek maar niet pakken. Grootste probleem is dat Nesbø in de vervolgdelen vaak teruggekomen is op het verhaal van deze eerste Harry Hole. Het plot en de afloop zijn daardoor bij voorbaat al bekend. Bovendien is Hole de eerste 250 bladzijden van het boek broodnuchter, en dat maakt hem niet sympathieker. Ook het uitgangspunt van een Noorse politieagent die in Australië een moordzaak oplost is mij iets te ver gezocht. Het is maar goed dat Nesbø, zoals eerder gezegd, met elk boek beter wordt.
(Jo Nesbø – Vleermuisman)
Posted in Gelezen 2011
|
Tagged Nesbø. Jo
|
