De Chninkel

Het kan wel, een origineel fantasy verhaal vertellen terwijl je je door Tolkien laat beïnvloeden. Het scenario van Jean van Hamme voor De Chninkel is het bewijs. Van Hamme haalt zijn inspiratie echter niet alleen bij Tolkien vandaan, ook de bijbel vormt een grote inspiratiebron. Echter zonder de religieuze medemens te plezieren, veel troost valt er uit de sombere wereldvisie niet te halen.

De wereld Daar draait om twee zonnen en bij iedere zonnekruizing trekken de drie onsterfelijken er op uit om met elkaar oorlog te voeren. Zo gaat het al eeuwen. Vele tot slaaf gemaakte volken worden hier iedere keer bij afgeslacht. Hoofdpersoon J’on is een tot slaaf gemaakte chninkel, een hobbit-achtig wezen die de veldslag overleefd. Hij krijgt van de god Ee’n, de schepper der werelden, de opdracht om de drie onsterfelijken te laten stoppen met oorlog voeren, zo niet dan zal Ee’n de wereld Daar vernietigen. Ga er maar aan staan als nietig wezen. Al snel komt hij Bombom tegen, een aap-achtig wezen, en het chninkelvrouwtje G’wel. Bij J’on groeit de twijfel, de liefde bedrijven met G’wel is zijn grootste wens, de chninkels zien in hem echter de lang beloofde uitverkorene. Hierdoor vormt hij voor de drie onsterfelijken een steeds groter gevaar die zich dan ook eindelijk verenigen tegen deze gezamelijke “vijand”. Als J’on door de onsterfelijken gekruisigd wordt, daartoe veroordeeld door de oude eerbiedwaardigen van de chninkels, begrijpt hij eindelijk zijn door Ee’n geschonken gave, hij vergeeft de drie onsterfelijken hun zonden als plaatsvervanger van de schepper der werelden. Het mag echter weinig baten, de grootste zon ontploft, het leven sterft uit en het duurt duizenden jaren voordat de aarde weer leefbaar zal zijn.

De Chninkel
Dit alles wordt verteld tegen een prachtige door Grzegorz Rosinski in zwart/wit getekende achtergrond. In 2001 is er ook een ingekleurde versie van verschenen, ook aardig, maar er gaat niets boven het origineel.

(Grzegorz Rosinski & Jean van Hamme – De Chninkel)

XIII (1-5)

XIII

Het fotograferen van een “unlucky thirteen” voor de monthly scavenger hunt op flickr bracht mij bij de strip XIII van William Vance & Jean van Hamme. En als je er dan toch een openslaat voor een foto kan je ze net zo goed maar weer eens lezen.

XIII is het verhaal van een man die gewond op het strand aanspoelt. Door de verwonding lijdt hij aan een permanent geheugenverlies, maar zodra de eerste mensen opduiken om het karwei af te maken opduiken blijkt XIII een doorgewinterde vechtjas te zijn. Op zoek naar zijn identiteit heeft hij al snel diverse overheidsorganisaties en en andere kwaadwillige achter zich aan. XIII blijkt de president van de Verenigde Staten vermoord te hebben namens een organisatie die er op uit is een fascistische dictatuur te vestigen. Pas in deel 5, Rood alarm, lukt het hem, en een paar getrouwen, deze groepering een halt toe te roepen.

Tot 5 maal toe wordt er een identiteit vastgesteld voor XIII, achtereenvolgens Alan Smith, Steve Rowland, Ross Tanner, Jake Shelton en Jason Fly, maar iedere keer blijkt hij dat echter toch weer niet te wezen. Gek genoeg is er altijd wel iemand die hem in die hoedanigheid wel herkend, tot aan een complete familie met vader aan toe.

Het gegeven van de wisselende identiteit lijkt deels ingegeven te zijn door de stijl van de tekenaar. Die blijkt slechts een paar standaard gezichten te kunnen tekenen. Diverse keren duiken er schurken op die verdacht veel weg hebben van eerdere uitgeschakelde personages, zoals ook generaal Carrington vrolijk tussen de coupeplegers opduikt terwijl hij tegelijkertijd opgesloten zit in een cel, daarin gezet door diezelfde coupeplegers. Een held die je dan keer op keer een nieuwe identiteit, en een daarbij behorende geschiedenis die dan ook weer verteld dient te worden, kunt geven maakt het erg gemakkelijk om met weinig variatie deel na deel te vullen.

De delen zijn niet of nauwelijks los te lezen, zonder weet van het voorafgaande is het verhaal niet te volgen. Bovendien bevatten de losse delen nauwelijks een verhaal met een kop en een staart. Pas met de laatste bladzijden van deel vijf is er sprake van een min of meer afgeronde verhaallijn. Min of meer want ondertussen zijn er al zeventien delen verkrijgbaar.

1. Zwarte vrijdag
2. Waar de indiaan gaat…
3. Alle tranen van de hel
4. SPADS
5. Rood alarm

(William Vance & Jean van Hamme – XIII)