Een boek wegleggen omdat het te spannend is is goed maar zodra je een boek zo af en toe weglegt omdat je eigenlijk niet verder wil lezen hoe mensen met elkaar omgaan kan je je afvragen of er nog sprake is van ontspannende literatuur. Zoals het een goeie Zweedse crimi beaamt is er in Kluis 21 van het duo Anders Roslund en Börge Hellström ruim aandacht voor allerlei sociale misstanden. Prostitutie, vrouwenhandel, trafficing in dit geval. Net als bij de Millennium trilogie van Stieg Larsson. Maar waar dat bij Larsson vooral een kapstok was om een spannend verhaal te vertellen is het bij Roslund & Hellström eerder andersom: een spannend verhaal als kapstok voor de afschuwelijke waarheid.

‘Schaamte vreet aan je. De schaamte drijft hen allemaal. We zouden geen jacht moeten maken op misdadigers, maar op de schaamte die de misdadigers drijft.’

Roslund & Hellström schrijven over die schaamte en weten bij de lezer een plaatsvervangende schaamte op te roepen. Een goed boek, maar niet geschikt als vakantie literatuur.

(Roslund & Hellström – Kluis 21)