Prachtige misdaadroman uit IJsland, en eigenlijk is de misdaad maar bijzaak.

Viktor Arnar Ingólfsson heeft met Het raadsel van Flatey een ode aan de wereld uit zijn jeugd geschreven, opa Viktor Guðnason beheerde het post- en telefoonkantoor op Flatey en was er organist en kleine Viktor heeft er regelmatig gelogeerd.
Het leven in een kleine gemeenschap, op een klein eiland, 2 kilometer bij 500 meter, zoals dat begin jaren ’60 nog was staat centraal. Hergebruik van kranten bijvoorbeeld. De burgemeester die een krant koopt, voor de helft van de prijs weer doorverkoopt aan een boer, die het aan de bibliotheek schenkt, waarna, als iedereen het gelezen heeft, de krant in stukken gaat en de armlastigen tot toiletpapier dient.
Ouderdom, en de vergrijzing van zo’n kleine gemeenschap is een ander thema van het boek. Geloof en bijgeloof. En dan is er nog het Flateyjarbók, het middeleeuwse manuscript vol saga’s van Noorse koningen.

Knap werk ook van vertaalster Willemien Werkman, het moet niet eenvoudig geweest zijn de raadsels zodanig te vertalen dat de oplossing kloppend bleef.

(Viktor Arnar Ingólfsson – Het raadsel van Flatey)