En in ‘t geval van Grunberg
Vraag ik me toch wel af
Is Grunberg niet het pseudoniem
Van Marek van der Jagt?
Aldus zong Arie van der Krogt tijdens de uitreiking van de AKO literatuurprijs 2004. Bij het verschijnen van De geschiedenis van mijn kaalheid was nog niet duidelijk dat Marek van der Jagt een pseudoniem van Arnon Grunberg was, hoewel dat toch snel duidelijk werd na tekstvergelijk in het NRC.
‘… Het komt neer op het vergelijken van frequenties van bepaalde woorden.’
‘Een beetje hetzelfde als wat ze in NRC Handelsblad gedaan hebben met Arnon Grunberg om te bewijzen dat hij Marek van der Jagt was?’
[uit: Richard Osinga - Klare Taal]
Hoewel het gros van critici en lezers denkt dat het personage Van der Jagt niet meer is dan een van Grunbergs manieren om de aandacht op zichzelf te vestigen, benadrukt de schrijver zelf keer op keer de inhoudelijke intentie achter de schuilnaam. Hij wilde ongestoord een nieuw pad in zijn schrijverschap verkennen. [aldus het voorwoord in de pocketuitgave]
Ik heb het nieuwe pad niet echt kunnen ontdekken, De geschiedenis van mijn kaalheid had wat mij betreft ook onder de naam Grunberg verschenen kunnen zijn. Thematiek, stijl, bizarre tijdsprongen, de tragiek en de humor, het is allemaal typisch Grunberg. Geen prostituees, dat is misschien de uitzondering.
De eerste 250 bladzijden is het gewoon een redelijk tot goed boek. Dan, vanaf bladzijde 258 om precies te zijn, neemt het plot zo’n onverwachte wending waardoor het hele verhaal in een ander licht komt te staan. Een verrassend einde.
Liefhebbers van Arnon Grunberg zullen het boek zeker weten te waarderen, mensen die het een pedante kwast vinden kunnen het maar beter links laten liggen. Arnon Grunberg ís Marek van der Jagt.
(Marek van de Jagt – De geschiedenis van mijn kaalheid)