De Colorado Kid

De Colorado KidIk kocht seizoen 1 van de televisie serie Haven vanwege de Stephen King link. Voor ik ging kijken besloot ik toch eerst het boek te willen lezen waar de serie op gebaseerd is, De Colorado Kid. Een dunne King, en tevens een die stevig bekritiseerd is. Weinig spanning, geen moord of doodslag, geen bovennatuurlijke zaken of monsters. Eigenlijk niets meer dan twee oude mannen, de journalisten Dave Bowie en Vince Teague, die een verhaal vertellen aan hun jonge stagiaire. Als verstokte King fan vraag je je af in hoeverre de De Colorado Kid niet ook via een opbergkast in een hamburgertent in Maine beland is, of anders via zo’n dimensie poort uit De Donkere Toren reeks. En misschien zijn die twee wel het zelfde.

Van de televisieserie Haven zag ik ondertussen ook de eerste aflevering. Alleen Vince Teague maakte kort zijn opwachting, Dave Bowie heet in de serie ook Teague van zijn achternaam en beide broers zijn journalist. De eerste aflevering beviel goed en smaakt naar meer maar behalve een enkele naam heeft het niks met het boek De Colorado Kid te maken. Niet erg, wel appart.

(Stephen King – De Colorado Kid)

Mile 81

Mile 81Nooit gedacht dat ik ooit nog eens een boek op mijn iPhone zou gaan lezen. Bij gebrek aan een boek zat ik wat mijn telefoon te spelen, ontdekte de iBooks app, keek wat rond in iTunes (weinig Nederlandstalig, net een stations AKO qua aanbod) en pikt Stephen King‘s ebook only verhaal Mile 81 op. Tekstlengte 80 pages volgens iTunes. Dat blijken er op de iPhone 218 te zijn. Nou ja, na 178 bladzijden is de koek op en volgt er nog een fragment uit 11/22/63 (zoals de Amerikaanse titel luidt).

Qua verhaal is het eindelijk weer eens een echt horror verhaal, een mix van Christine en Stand by me. Er zit zelfs een referentie naar Christine in. Weliswaar naar de film en niet naar het boek maar dat mag de pret niet drukken. En ja, het einde is wat gemakkelijk, maar dat mag voor zo’n kort verhaal.

Een telefoon mag dan een klein schermpje hebben, het leest verrassend aangenaam. Je kan van Apple zeggen wat je wilt, de prijs van e-books ligt aan de hoge kant bij iTunes bijvoorbeeld, het werkt wel. Beter dan boeken kopen en plaatsen op mijn Sony PRS-650 bijvoorbeeld. Misschien moet ik toch maar mijn e-reader inruilen voor een iPad.

Edit 22-12: Ondertussen is de Nederlandse vertaling Mijl 81 ook in de iTunes bookstore te vinden.

(Stephen King – Mile 81)

22-11-1963

22-11-1963Met zo’n titel is het niet moeilijk te raden waar Stephen King‘s nieuwste roman over gaat. De moord op JFK. Maar King zou King niet zijn als hij daar geen twist aan wist te geven. Via een opbergkast reist Jake Epping, een typisch King karakter want leraar met schrijfaspiraties en een ex bij de AA, terug naar 1958. Vijf jaar ter voorbereiding om Lee Harvey Oswald uit de weg te ruimen en daarmee de moord op Kennedy te voorkomen. Voor het zover is, en of de wereld daar werkelijk beter van wordt is maar de vraag, neemt King ruim de tijd om de late jaren 50/vroege jaren 60 te beschrijven en en passant een fraaie terugblik naar enkele van zijn eigen boeken, kenners herkennen Christine en Het, te geven. Eindelijk weer eens een recente roman van Stephen King die mij weet te bekoren.

(Stephen King – 22-11-1963)

Schemerwereld

SchemerwereldDe Engelse titel luidt Four past midnight en bevat, jawel, vier verhalen. In Nederland is deze bundel ooit opgesplitst en twintig jaar later is dat nog steeds zo. Schemerwereld bevat de verhalen De man met het litteken en Spookfoto’s, in Tweeduister verschenen de andere twee verhalen De engelieren en Het geheime raam. Mede door de verfilming met Johnny Depp van dat laatste verhaal is Tweeduister vaker herdrukt dan Schemerwereld.

Aan De engelieren heb ik nog altijd goeie herinneringen als zijnde een van de betere korte verhalen. Onwillekeurig vergelijk ik de verhalen uit Schemerwereld met De engelieren.

Bij beide verhalen heb ik het gevoel een poging tot roman te lezen, en omdat die roman er niet uit kwam zoals King het bedoeld had is het uitgewerkt tot kort verhaal. De man met het litteken doet vaag denken aan Het, mede door de rol die de bibliotheek in het verhaal heeft. En ook in dit verhaal een ligt de oplossing in de herinnering. Verder veel aandacht voor de AA in dit verhaal, dus ergens ook autobiografisch. Een sterk verhaal maar het einde is een beetje afgeraffeld naar mijn idee.

Spookfoto’s is het tweede deel van wat King de Castle Rock trilogie noemt, met De duistere kant als deel 1 en De noodzaak als deel 3. Beide heb ik niet gelezen. Qua verhaal stelt het niet veel voor, te lang, te weinig actie en wat er aan actie komt, komt eigenlijk te laat om het verhaal te redden. Wel een hoop verwijzingen naar andere Castle Rock verhalen zoals Cujo en De noodzaak. Spookfoto’s is lijkt vooral geschreven om Castle Rock meer ‘body’ te geven. Het voorwoord bij Spookfoto’s is dan wel weer mooi:

De irrationele vertelling is de redelijkste manier die ik ken om de wereld waarin ik leef te beschrijven. Die vertellingen hebben me geholpen als instrument van zowel de metafoor als de moraliteit; ze bieden me nog steeds het beste zicht dat ik ken op de vraag hoe we de dingen waarnemen, alsmede de daaruit voortvloeiende vraag hoe we ons al of niet gedragen op basis van onze waarnemingen. Ik heb die vragen zo goed mogelijk onderzocht, binnen de grenzen van mijn talent en intelligentie.

Rest mij alleen nog de taak om De engelieren na al die jaren eens te herlezen. Eens zien of dat nu echt zoveel beter is dan deze twee verhalen en Het geheime raam.

(Stephen King – Schemerwereld)

Christine

Vintage KingEen vintage Stephen King deze Christine, echte horror zoals hij ze tegenwoordig niet meer schrijft. Daarvoor met je tegenwoordig bij zoon Joe Hill wezen. Niet dat dat erg is, een schrijver moet zich blijven ontwikkelen. (Hoewel ik door zijn laatste romans niet door kom bevallen de recente korte verhalen mij prima)

Christine stamt uit 1983 en is geschreven op de vierkwartsmaat van de Rock ‘n Roll, met aan het begin van ieder hoofdstuk een ander liedje. Ergens midden jaren tachtig las ik dit boek ook al. Nu valt mij op dat het verhaal af en toe toch wat houterig is. Aan de spanning doet dat echter niets af.

(Stephen King – Christine)