De Engelse titel luidt Four past midnight en bevat, jawel, vier verhalen. In Nederland is deze bundel ooit opgesplitst en twintig jaar later is dat nog steeds zo. Schemerwereld bevat de verhalen De man met het litteken en Spookfoto’s, in Tweeduister verschenen de andere twee verhalen De engelieren en Het geheime raam. Mede door de verfilming met Johnny Depp van dat laatste verhaal is Tweeduister vaker herdrukt dan Schemerwereld.
Aan De engelieren heb ik nog altijd goeie herinneringen als zijnde een van de betere korte verhalen. Onwillekeurig vergelijk ik de verhalen uit Schemerwereld met De engelieren.
Bij beide verhalen heb ik het gevoel een poging tot roman te lezen, en omdat die roman er niet uit kwam zoals King het bedoeld had is het uitgewerkt tot kort verhaal. De man met het litteken doet vaag denken aan Het, mede door de rol die de bibliotheek in het verhaal heeft. En ook in dit verhaal een ligt de oplossing in de herinnering. Verder veel aandacht voor de AA in dit verhaal, dus ergens ook autobiografisch. Een sterk verhaal maar het einde is een beetje afgeraffeld naar mijn idee.
Spookfoto’s is het tweede deel van wat King de Castle Rock trilogie noemt, met De duistere kant als deel 1 en De noodzaak als deel 3. Beide heb ik niet gelezen. Qua verhaal stelt het niet veel voor, te lang, te weinig actie en wat er aan actie komt, komt eigenlijk te laat om het verhaal te redden. Wel een hoop verwijzingen naar andere Castle Rock verhalen zoals Cujo en De noodzaak. Spookfoto’s is lijkt vooral geschreven om Castle Rock meer ‘body’ te geven. Het voorwoord bij Spookfoto’s is dan wel weer mooi:
De irrationele vertelling is de redelijkste manier die ik ken om de wereld waarin ik leef te beschrijven. Die vertellingen hebben me geholpen als instrument van zowel de metafoor als de moraliteit; ze bieden me nog steeds het beste zicht dat ik ken op de vraag hoe we de dingen waarnemen, alsmede de daaruit voortvloeiende vraag hoe we ons al of niet gedragen op basis van onze waarnemingen. Ik heb die vragen zo goed mogelijk onderzocht, binnen de grenzen van mijn talent en intelligentie.
Rest mij alleen nog de taak om De engelieren na al die jaren eens te herlezen. Eens zien of dat nu echt zoveel beter is dan deze twee verhalen en Het geheime raam.
(Stephen King – Schemerwereld)
Ik kocht seizoen 1 van de televisie serie Haven vanwege de Stephen King link. Voor ik ging kijken besloot ik toch eerst het boek te willen lezen waar de serie op gebaseerd is, De Colorado Kid. Een dunne King, en tevens een die stevig bekritiseerd is. Weinig spanning, geen moord of doodslag, geen bovennatuurlijke zaken of monsters. Eigenlijk niets meer dan twee oude mannen, de journalisten Dave Bowie en Vince Teague, die een verhaal vertellen aan hun jonge stagiaire. Als verstokte King fan vraag je je af in hoeverre de De Colorado Kid niet ook via een opbergkast in een hamburgertent in Maine beland is, of anders via zo’n dimensie poort uit De Donkere Toren reeks. En misschien zijn die twee wel het zelfde.
