Eerder dit jaar vond ik 9 gedichten van Antjie Krog net wat te mager om als titel in de 999 challenge op te voeren, nu met de bundel Wat de sterren zeggen heb ik daar minder moeite mee. Niet alleen zijn het dit keer 22 gedichten, het is ook nog eens een bundel van bijna 100 bladzijden.
Wat de sterren zeggen is een bloemlezing in drie delen: intiem-persoonlijke verzen, gedichten uit het harde rotslandschap van Zuid-Afrika, waar ook van Dis zo mooi over schreef in Het beloofde land en gedichten uit het /Xam, taal van de eerste bewoners van zuidelijk Afrika.
Susara Domroch van Kubus
‘nee Oupa Mandela vir hom stem ek
hoekom is om Nama te wees vandag om iets te wees?
omdat ons nou ons eie woord is
onder die ou regerings was ons hulle woord
oor jarre in ons uitgedryf na die bar plekke
Kleurlings Reserves
ons was niks
maar vandag is ons iets
en dis hy, daai Ouman Mandela, dis hy
nee Mandela-goed het my stem gekry’
Een fragmentje uit narratief buite die park. Uiteraard is deze uitgave tweetalig, voorzien van een fraai voorwoord door Tom Lanoye en een mooie quote van Michael Zeeman op de achterflap:
‘Haar lezen is een verademing, haar horen voorlezen een betovering. Geen dichter kan zo mooi fluisteren als Antjie Krog.’
Gelukkig zit er een cd bij die dat bevestigd.
(Antjie Krog - Wat de sterren zeggen)
