Tag Archives: Larsson. Stieg

Niks te dik dit keer, vanaf de eerste bladzijde gaat het achtbaankarretje verder waar het in De vrouw die met vuur speelde gebleven was om pas na vele onverwachte, adembenemende wendingen aan het einde van de rit te komen. En … Continue reading →

Was Mannen die vrouwen haten mij toch iets te dik, opvolger De vrouw die met vuur speelde is zowel te dik als te dun. Te dik aangezien het 180 bladzijden duurt voor er eindelijk vaart in het verhaal komt. Tot … Continue reading →

Thrillers, en met name Scandinavische thrillers, zijn mij vaak te dik. Vijfhonderd tot zeshonderd bladzijden zijn vaker regel dan uitzondering. Meestal vind ik tweehonderd tot driehonderd bladzijden genoeg voor een thriller, meer maakt het er meestal niet beter op. Toen … Continue reading →