Osinga. Richard

You are currently browsing articles tagged Osinga. Richard.

Wembley (fragment nummer 8)

May 28, 2006 in Boeken | No comments

wembley
Dit is fragment nummer 8 van het boek “Wembley” van Richard Osinga.

Leolo draagt een lange zijden jas. Hij ziet eruit alsof hij net wakker is, maar hij lacht breed wanneer hij me ziet. ‘Ça waka, mijn vriend? Alles kits?’
‘Ça waka,’ zeg ik.
‘Hoe is het met de anderen? Hoe is het met die gek van een Diop? Jullie hebben zeker een hoop plezier samen? Ik dacht het wel. Ik dacht het wel. Met Diop kun je lachen. Ik kan je verhalen vertellen over die kerel. Hahaha!’
‘Het gaat goed met Diop.’
‘En Youssoutje zeker nog steeds een ouwe, zure vrijgezel? Nooit getrouwd, nooit genoten? O, o, o, die kerel is vergeten wat het is om te lachen. Serieus. Altijd werken. Nooit een lolletje. Soms zou je hem willen vastpakken en kietelen zodat hij wel moet lachen.’ Leolo giert het uit. ‘Een mooi stel bij elkaar in dat huis! Een mooi stel, zeg ik je! Maar vertel eens, Wembley, wat kan Leolo voor je doen? Wat kom je hier zo vroeg in de ochtend vragen?’
Ik kijk naar de grond, ik zie nu pas dat hij blootsvoets is. ‘Mijn geld is op.’
Leolo trekt zijn portefeuille en wil me geld geven. Ik schud mijn hoofd.
‘Wat wil je dan?’
‘Ik wil geen geld van je. Je hebt genoeg voor me gedaan. Ik wil het verdienen. Kun je…’ Hij laat me niet uitpraten. Ik spreek niet snel genoeg, maar ik vind het moeilijk te zeggen wat ik moet zeggen. Ik heb het niet graag over geld.
‘Ja. Ja. Ja. Het antwoord is ja. Natuurlijk kan Leolo een baan voor je regelen. Wil je een baan?’
Ik haal mijn schouders op. Het is niet waarvoor ik gekomen ben, maar ik wil best werken. Ik ben sterk en ik heb alle tijd.

Naar het begin - Doe mee - Lees verder >>

De geschiedenis van mijn kaalheid

April 8, 2005 in Gelezen 2005 | No comments

En in ‘t geval van Grunberg
Vraag ik me toch wel af
Is Grunberg niet het pseudoniem
Van Marek van der Jagt?

Aldus zong Arie van der Krogt tijdens de uitreiking van de AKO literatuurprijs 2004. Bij het verschijnen van De geschiedenis van mijn kaalheid was nog niet duidelijk dat Marek van der Jagt een pseudoniem van Arnon Grunberg was, hoewel dat toch snel duidelijk werd na tekstvergelijk in het NRC.

‘… Het komt neer op het vergelijken van frequenties van bepaalde woorden.’
‘Een beetje hetzelfde als wat ze in NRC Handelsblad gedaan hebben met Arnon Grunberg om te bewijzen dat hij Marek van der Jagt was?’
[uit: Richard Osinga - Klare Taal]

Hoewel het gros van critici en lezers denkt dat het personage Van der Jagt niet meer is dan een van Grunbergs manieren om de aandacht op zichzelf te vestigen, benadrukt de schrijver zelf keer op keer de inhoudelijke intentie achter de schuilnaam. Hij wilde ongestoord een nieuw pad in zijn schrijverschap verkennen. [aldus het voorwoord in de pocketuitgave]

Ik heb het nieuwe pad niet echt kunnen ontdekken, De geschiedenis van mijn kaalheid had wat mij betreft ook onder de naam Grunberg verschenen kunnen zijn. Thematiek, stijl, bizarre tijdsprongen, de tragiek en de humor, het is allemaal typisch Grunberg. Geen prostituees, dat is misschien de uitzondering.
De eerste 250 bladzijden is het gewoon een redelijk tot goed boek. Dan, vanaf bladzijde 258 om precies te zijn, neemt het plot zo’n onverwachte wending waardoor het hele verhaal in een ander licht komt te staan. Een verrassend einde.
Liefhebbers van Arnon Grunberg zullen het boek zeker weten te waarderen, mensen die het een pedante kwast vinden kunnen het maar beter links laten liggen. Arnon Grunberg ís Marek van der Jagt.

(Marek van de Jagt - De geschiedenis van mijn kaalheid)

Klare Taal

March 6, 2005 in Gelezen 2005 | No comments

Met vlotte humor en een serieuze ondertoon weet Osinga een hedendaags liefdesverhaal tussen twee totaal verschillende mensen ontroerend in kaart te brengen.
“Lijkt mij geen boek voor jou, het klinkt eerder als een deeltje uit de bouquetreeks”, kreeg ik te horen toen ik het boek liet zien dat net per post bezorgt was. Zelf verwachte ik een Hajar en Daan achtig verhaal. Na lezing vind ik het een misleidende flaptekst. Maar dat past wel bij het boek.

Klare Taal is een verhaal over taal, over het verdraaien van woorden waardoor alles anders lijkt dan het is, en de gevolgen die dat heeft. Hoofdpersoon Jacob is net student af als het boek begint. Hij ontmoet de Marokkaanse Asma, beleefd een leuke nacht met haar, en dan is ze zwanger. Zij wil abortus, hij een huwelijk. Het wordt het laatste. Tegelijkertijd begint hij als aio aan een onderzoek naar de taal van de Koran. Samen met een Duitse collega stelt hij vast dat er een groot aantal woorden van Aramese afkomst in de Koran staan. Als vervolgens dé 11 september plaats vindt, wordt Jacob op tv, een vriendendienst, uitgeroepen tot het boegbeeld van verlichte moslims. Maar terwijl Jacob het lezingen circuit wordt ingezogen, goed voor de faculteit en wederom een vriendendienst, zit Asma alleen thuis met de baby. En zo gaat iedereen aan goede bedoelingen ten onder.
Klare Taal is een hier-en-nu boek, zoals eerder Voorbedachte Daden. Een verhaal over Nederland anno nu. Een verhaal vol verwijzingen, niet alleen 11 september maar ook de moord op Fortuyn en de UEFA bekerfinale Feyenoord-Dortmund. Als time-traveling zou bestaan zou je bij wijze van spreken de personages op straat kunnen tegenkomen. Herkenbare personages, herkenbare situaties, aangenaam leesvoer.
En die achterflap? Een vriendendienst, kan niet anders.

Met dank aan WPG uitgevers voor het beschikbaar stellen van een exemplaar.

(Richard Osinga - Klare Taal)