Nieuwe verhalen over Don Quichot uit de Lage Landen, zo luidt de ondertitel. Een tweetalige verhalenbundel, Nederlands en Spaans, uitgegeven ter gelegenheid van het feit dat De vernuftige edelman Don Quichot van La Mancha vierhonderd jaar geleden (1605) voor het eerst verscheen.
Ik heb Don Quichot van Miguel de Cervantes Saavedra nooit gelezen. Veel meer dan het beeld van de magere ridder die met zijn dikke schildknaap tegen windmolens vecht heb ik niet. En met de bundel Een klap van de molenwiek wordt dat beeld ook niet echt aangevuld.
Monica van Paemel blijft het dichtst in de buurt door een verhaal te vertellen vanuit Rocinant, het paard van de Don. Cees Nooteboom voegt een ontbrekend hoofdstuk toe aan zijn De omweg naar Santiago, Connie Palmen schrijft een toevoeging voor een Kleine filosofie van de moord, in de bijdrage van Arnon Grunberg schrijft een joodse jongen in een brief aan zijn zus over zijn bekering tot moslim, en meteen ook maar strijder voor al-qaeda, en hoe zijn ouders daaronder lijden. Frank Westerman verteld hoe hij bij zijn eerste schreden op het pad van de journalistiek oog in oog komt te staan met de hertog van Alva, niet de derde hertog van Alva uit de tachtigjarige oorlog maar de toekomstige, negentiende hertog van Alva. Welke oorlog hij gaat voeren is nog onbekend.
Andere bijdragen zijn er van Matthijs van Boxtel, Hans Maarten van den Brink, Herman Brusselmans, Maya Rasker en de vertaalster van de Nederlandse uitgave van Don Quichot Barber van de Pol.
Samengesteld en ingeleid door de dame met de mooie naam Isabel-Clara Lorda Vidal.

(Diversen – Een klap van de molenwiek)