Al sinds ik Mijn tweede huid las ben ik al van plan geweest om er eens langs te rijden. Kijken waar in Bergen dat nu precies is, en hoe het er nu uit ziet. Het adres staat gewoon in het boekje vermeld, maar als ik dan in Bergen was had ik daar weer niet naar gekeken.
Nu dan eindelijk wel een keer voorbereid op weg gegaan. Blijkt dat ik er al tientallen keren langsgereden ben.
TERUGKOMST
Als deze huid heeft afgedaan
en voorgoed wordt opgenomen
onder het gras,
zal ik, na jaren angst en schromen,
de kamer die de kamer van mijn leven was
weer binnenkomen.A. Roland Holst
Het dorp Bergen ligt hier vlakbij. Op weg naar het strand rijd ik er wel eens doorheen. En meestal stop ik dan ook wel even. Even uitrusten op een bankje bij de Ruïnekerk, soms even naar binnen bij de eerste Bergensche boekhandel, soms wat slenteren over de kunstmarkt.
Bergen staat bekend als kunstenaarsdorp. Veel schilders hebben er gewoond (en nog), Charlie Toorop bijvoorbeeld. Adriaan van Dis is er geboren, evenals Thé Lau.
Maar er hebben dus ook veel schrijvers gewoond. Mijn tweede huid, De geschiedenis van A. Roland Holst en zijn huis is een essay naar aanleiding van de ingebruikname van het huis aan de Nesdijk 7. Een klein, mooi verzorgt boekje. Slechts 37 bladzijde. Maar een fraai stukje geschiedenis, voorzien van een paar foto’s en enkele gedichten.
(Jan van der Vegt – Mijn tweede huid)