Taniguchi. Jirô

You are currently browsing articles tagged Taniguchi. Jirô.

Mooi dat na De wandelaar meer werk van Jirô Taniguchi in vertaling verschijnt (naast Een dierentuin in de winter is ook het autobiografische Herinneringen (deel 1) bij Casterman verschenen), jammer dat die vertaling tot stand gekomen lijkt te zijn door middel van babelfish of een soortgelijke service.

Een dierentuin in de winter schijnt ook autobiografisch te zijn. Japan 1966, De jonge Hamaguchi vertrekt naar Tokio om mangaka te worden. Na een paar jaar assistent te zijn geweest tekent hij in zijn vrije uren zijn eigen manga, aangespoord door de liefde, en wordt uitgegeven. Mooi verhaal, vol wonderlijke en artistieke figuren, prachtige tekeningen… Alleen jammer van die vertaling.

(Jirô Taniguchi - Een dierentuin in de winter)

De wandelaar

Sinds een maand of twee maak ik wekelijks een wandeling. Gewoon een stuk lopen, vaak een rondje, soms van A naar B. De tip van de striphandelaar om na mijn kennismaking met manga De wandelaar van Jirô Taniguchi te lezen was dan ook bij voorbaat al een goed idee.

De wandelaar is een bundeling van 8 korte verhalen, op scenario van Masayuki Kusumi. In elk verhaal staat een wandeling door Tokyo centraal. Gewoon een stuk lopen, vaak een rondje, soms van A naar B. Eigenlijk nauwelijks een verhaal. Vaak niet meer dan wat nostalgische bespiegelingen, een oude klompenwinkel met ramen van papier of een lang uit het zicht verdwenen jeugdvriend die zijn pad kruist.

Onthaasting in een boekje, niets meer of minder is De wandelaar. Of zoals Jirô Taniguchi zelf zegt in een afsluitend interview:

Als U even vrij hebt, probeer doelloos rond te wandelen. Meteen, zonder dat je het beseft, gaat de tijd trager. Hier of daar vind je vergeten zaken, je geniet van de voorbijtrekkende wolken en beetje bij beetje kom je tot rust. De persoon die daar in die wandeling is, ligt het dichtst bij wat je echt bent.

(Taniguchi & Kusumi - De wandelaar)