Grote planeet staat in een bundel waarin ook De talen van Pao is opgenomen. Toch is Grote planeet een heel wat minder verhaal, meer een avonturen verhaal zoals ook Tschai, de waanzinnige planeet dat is. Een voorstudie wellicht.

Grote planeet verscheen in 1952 in het pulp science fiction tijdschrift Startling Stories en in verkorte vorm als roman in 1957. De vertaling die ik las betreft grotendeels de langere tijdschrift versie. Toch bijzonder dat zo’n tijdschrift verhaal 160 pagina’s beslaat.

Soms proef je tijdgeest in het verhaal. Zo rijdt er een nomadische rovers stam rond genaamd Politburo en wordt er druk met hallucinerende drugs geëxperimenteerd.

Pas op de laatste paar bladzijde is er enige praat over de sociologische gevolgen bij het kolonialiseren van een planeet, maar bovenal is het een spannend jongensboek. Het is als snacken bij de Mac: af en toe best lekker maar na een half uurtje heb je alweer honger.

(Jack Vance – Grote planeet)

Het boek der dromen is het laatste deel van de Duivelsprinsen. Een wonderlijke serie. Meestal wordt in deel 1 een verhaal uitgezet, in de volgende delen daarop voortgeborduurd om met het slotdeel de losse eindjes te verbinden en de boel af te ronden. Zo niet bij Jack Vance. Eigenlijk heeft hij vijf keer hetzelfde boek geschreven, maar daarbinnen varieert hij weer zodanig dat het nooit een herhaling wordt. En alle vijf zijn afzonderlijk te lezen, dwars door elkaar heen. Lens Larque beviel mij het best, Het paleis van de liefde vond ik het minst van de vijf. Al met al een goeie serie van een onderschatte schrijver.

Vijf Duivelsprinsen verslagen, missie volbracht.

De Duivelsprinsen:
1 – De Sterrenkoning
2 – De Moordmachine
3 – Het paleis van de liefde
4 – Lens Larque

(Jack Vance – Het boek der dromen)

Het duurde even voor het opviel: in Lens Larque worden woorden die met een C geschreven worden met een C geschreven, en niet zoals in de eerdere Duivelsprinsen met een K. Dat het toch een behoorlijk aantal bladzijde duurde voor ik dat door had zal te maken hebben met het feit dat uitzonderingen eerder opvallen dan algemeenheden. De vertaling van Lens Larque stamt uit 1979, die van het voorgaande Het paleis van de liefde uit 1973. Ergens tussen ’73 en ’79 is besloten die K voor een C te vervangen. Het is ook door een ander vertaald, daar kan ook het verschil vandaan komen.

Bij Jack Vance is er altijd meer sprake van fiction dan van science. Er zijn ruimteschepen, energiestraalwapens en kleine, vliegende afluisterrobots, maar een gevecht wordt net zo gemakkelijk met messen of de zweep beslist. En ben je op zoek naar een telefoonnummer, dan zoek je dat op in een telefoonboek. Voor het zoeken naar informatie zijn archiefkasten, gedrukte kranten en tijdschriften nog altijd de aangewezen bron. En dat alles in omgerekend grofweg 3500 na Christus. Het blijft leuk om te lezen, die mix van oud en nieuw.

Lens Larque is het beste deel tot nog toe. Niet teveel locaties, vanaf het begin al actie, een mooie mix van hard-boiled detective en financiële thriller. Vier Duivelsprinsen verslagen, nog een te gaan.

De Duivelsprinsen:
1 – De Sterrenkoning
2 – De Moordmachine
3 – Het paleis van de liefde

(Jack Vance – Lens Larque)

Dit keer doet het vooral aan James Bond denken. Niet alleen dit Het Paleis van de Liefde, maar eigenlijk de twee voorgaande delen ook. Een eenzame held, een onaantastbare gentleman als schurk, exotische locaties en in ieder deel weer een nieuw meisje om het hof te maken.

Dit keer is de oude aarde een tijd lang het toneel, is de sidekick een krankzinnige dichter, heeft de schurk een meisje dat hem ooit afwees ontvoert en gekloond in de hoop dat een van deze klonen zich ooit aan hem onderwerpt en wordt de werking van de intersplits uitgelegd:

Ruimteschuim wervelt in een spoel; de puntige uiteinden doen het schuim barsten en opensplijten; het schip in de schuimwervel bezit geen inertie en is geïsoleerd van de invloeden van het heelal; de minste kracht stuwt het voort met een ondenkbare snelheid. Het licht kronkelt door de wervel, zodat wij de indruk hebben dat we het heelal langs zien glijden.

Drie Duivelsprinsen verslagen, nog twee te gaan.

De Duivelsprinsen:
1 – De Sterrenkoning
2 – De Moordmachine

(Jack Vance – Het Paleis van de Liefde)